Daar wag nooit ’n beter tyd om skeppend te wees nie. Vir die gevierde kunstenaar Neil Sandilands het die bereiking van die vyftig-jaar-mylpaal nie gelei tot die klim van Kilimanjaro nie, maar tot die skepping van ’n merkwaardige nuwe album: Vyftig Apokriewe.
Gebore uit ’n uitdaging deur die vervaardiger Theo Crous, staan hierdie projek as ’n doelbewuste teenvoeter vir vandag se vinnige, algoritme-gedrewe musieklandskap.
Die proses was intens en genadeloos. Neil Sandilands moes delf in ’n persoonlike argief van idees, melodieë en lirieke wat oor dekades heen op sy foon en in notas versamel is. Van die materiaal op die album dateer so ver terug as 1994, terwyl ander snitte spontaan tydens die opnameproses by Metropolis Studios in Londen en plaaslik beslag gekry het.
Neil Sandilands bring ’n Balans tussen Voorbereiding en Spontaneïteit
In die ateljee het Neil Sandilands en Crous op die “ou manier” gewerk — met ’n analoog mengbank en regte musikante.
Neil Sandilands verkies om liedjies doelbewus sowat 30% onklaar te laat sodat daar ruimte is vir nuwe idees om in die oomblik gebore te word. Hierdie rou en eerlike benadering is wat die album sy unieke karakter gee.
Die titel verwys na dit wat buite die tradisionele kanon lê; die “apokriewe” vertellings wat dikwels weggelaat word. Die album vra aandag en verdieping van die luisteraar, met musiek wat naby genoeg aan die bekende is om nie te vervreem nie, maar anders genoeg om die status quo uit te daag.
Vyftig Apokriewe: Die Snitte
Die finale keuse van nege snitte verteenwoordig ’n wye spektrum van temas, van sosiale kommentaar tot intieme refleksie. Hier is ’n blik op die hart van die album:
1. “Lonely Boer”: ’n Protes teen kudde-denke en die skadukant van die tegnologiese era.
2. “Port St Johns”: ’n Aardse blik op die val van verliefdheid.
3. “Kiewiet Papenfus”: Satire wat die vryheid van spraak en individuele soewereiniteit verdedig.
4. “Taaibos”: ’n Speelse dog skerp kommentaar op menslike en ideologiese vraatsug.
5. “Taraboemdery”: ’n Herinterpretasie van ’n klassieke werk met Janine Neethling op die trekklavier.
6. “Spioen in Berlyn”: ’n Botsing tussen koue militarisme en nostalgiese verlange.
7. “Faustiaanse Brekkie”: ’n Rou, onopgesmukte opname wat om 04:00 by ’n kombuistafel ontstaan het.
8. “Grondonteiening”: ’n Poëtiese ondersoek na hoop en ontreddering.
9. “Sandmatroos”: ’n Sagte wiegelied wat die album met hoopvolle rus afsluit.
’n Lewenslange Argief in een Album
Uiteindelik is Vyftig Apokriewe meer as net ’n versameling liedjies; dit is ’n momentopname van vyf dekades se belewenis. Neil Sandilands bewys hiermee dat ware kreatiwiteit nie deur tyd of tendense gebind word nie.
Dit is ’n uitnodiging aan die luisteraar om saam met hom die pad minder gereis te verken, deur dik en dun, apokrief vir apokrief.
Jy kan Vyftig Apokriewe HIER stroom/aflaai..
Hou jou ogies oop vir gereelde opdaterings in die Music News kategorie op Running Wolf’s Rant.
Wil jy jou besigheid, gebeurtenisse, produk of diens bemark? Ons kry meer as 14,000 bladsy-kyke elke maand! Kontak Ons vir bemarkings en reklame opsies.
