Resensie: Mieliepop 2018

Twee weke gelede was ek by Mieliepop 2018. Dit was die 7de keer wat ek die pelgrimstog gemaak het na die Tolderia Oord toe. Die musiekfees word elke jaar by hierdie oord (wat geleë is naby Lothair in Mpumalanga) gehou.

Hier is my Mieliepop 2018 resensie

Ons het Woensdag oggend ‘n bietjie last-minute festival shopping gedoen en teen 10 uur die oggend was ek en vroulief stewig oppad in ons Nissan Micra na Mieliepop toe. Die pad was darem nie te besig nie. Al irritasie was die verleggings naby Witbank en die laaste stukkie voor mens by Hendrina inry. Dit het darem ook nie gereën nie. Ons het omtrent 1 uur die middag by die oord opgedaag.

Om in te check en ge-tag te word was ‘n breeze en voor ons kon “Klopdisselboom” sê was ons tent opgeslaan en als uit die kar gepak. Dit het ons nie lank gevat om ons festival glase (wat nogals spiffy die jaar gelyk het) en ons vriende by die main bar te kry nie.

Die res was van Woensdag was ‘n regte dagdronk / nagdronk-sessie gevul met grappies, lekker tunes, twee cool honde wat in die bar rondloop, lekker vibes saam met festival buddies en musiekliefhebbers en blurry gesprekke met die ouens van DZ Deathrays (thanks vir dit Nino Van Aarde). Ek praat onder korreksie, maar ek dink het so half 3 Donderdag oggend gaan slaap.

Toe ons Donderdag oggend wakker word het dit katte en honde gereën, maar ons spirits was hoog gewees. Ons het geweier dat die reënweer ons onderkry en seker gemaak dat ons Greg Giorgiades (saam met Jaco Mans), Strait Jackal, Zionruts Family, Go Barefoot, Albert Meintjies, Deon Bakkes & The Stolen Horses, Apocalypse Later, Van Pletzen en Made For Broadway te kyk.Dis moeilik om te sê wat die hoogtepunt van Donderdag was, maar ek kan wel sê dat al die vertonings wat ek gesien het van ‘n uiters hoë gehalte was.

Vrydag oggend het ons wakker geword en dit het nog steeds gereën. Na Donderdag se kaskenades by die stages en die main stage bar was dit modderig oral gewees  – veral waar mense heeltyd rondbeweeg het. My modderige Soviet sneakers het darem survive en ek het plastiek sakke oor my kouse aangetrek om te deal met die wetness. Problem solved.

Vrydag was ‘n nat dag en ongelukkig kon van die kunstenaars nie betyds arriveer by die fees vir hulle vertonings nie. Die paaie was baie modderig en glibberig en daar het selfs mense hulle karre by die hek (naby die teerpad) parkeer en na die fees area toe geloop (wat ‘n paar kilometer weg is). Toe dit ophou reën in die laat middag het die organiseerders ‘n skraper gekry om die paaie te skraap (wat actually ook vir ‘n uur vasgesit het). Gelukkig het die reën na dit weg gebly vir die res van die naweek.

Ek het baie op en af geloop, maar ek het seker gemaak ek kry my live-music-fix op die Vrydag. Ek het Half Sister (Jaco Van Der Merwe se side-project), Boxer, Hellcats (wat die main stage line-up gered het), DZ Deathrays (die Aussies wat vir die crowd by die main stage ‘n nuwe ene oopgeskeur het) en Hello Beautiful vrek baie geniet.

Vrydag se hoogtepunt was definitief DZ Deathrays. Die Aussies (wat gebaseer is in Brisbane) se vertoning was EXACTLY wat ek verwag het. Hulle het my (en baie mense wat hulle die eerste keer live gesien het) se breine gebreek met hulle kick-ass rock ‘n roll show. Eks bly ek kon hulle weer kyk laas week Vrydag by Arcade Empire.

Toe ons Saterdag oggend wakker word, was daar glad nie reën nie, maar actually sonskyn. Die paaie was weer reg en ‘n paar mense het opgepak en huis toe gery, maar daar het meer as genoeg bittereinders oorgebly om te verseker dat daar nog ‘n party by Mieliepop 2018 was. Daar was nog baie modder, maar ek het besluit om dit te embrace – ek het die meeste van die dag kaalvoet aangedurf.

Gunshot Blue, Wolfgang Marrow, The Valley, Jagermeister Brass Cartel, Moonchild Sanelly, Georgetown, Rambling Bones, Klopjag, Runaway Nuns, Boo!, Retro Dizzy,  Crimson House, Hellcats (ja hulle het twee keer gespeel die naweek – legends), Bombshelter Beast, Julia Robert (wat nogals ‘n befokte set gespeel het) en The Black Cat Bones (wat heel moontlik die hoogtepunt van die dag was) was my musikale vermaak vir die dag gewees en ek was glad nie teleurgesteld nie. Die Bobbejaan DJ’s het ook lekker tunes gespeel by die Main Bar na die Bones se set. Ek het net voor 1 in die tent ingekruip.

 

Mieliepop 2018 was vet pret gewees, al het dit meeste van die naweek gereën. Ek gaan my paar Soviets mis (ek moes kaalvoet huistoe bestuur). Eks spyt ek het nie Native Young, Femi Koya, Raygun Royale, Jonathan Peyper en Haezer se sets beleef nie, maar mens kan nie altyd by als uitkom by ‘n fees nie.

Sondag oggend het ons vroeg opgepak en gery. Ons was veilig by die huis in Pretoria voor 12 uur die middag.

Kudos en virtual high-fives aan die organiseerders (wat ‘n paar hiccups gehad het as gevolg van die nat weer) wat die situasie mooi bestuur het. Thanks vir die shots Mystic Boer Brandy Griff, thanks vir jou geduld en support my liefie en thanks vir ‘n lekker fees. Ons maak weer so in 2019. Kom ons hoop net die reën bly weg volgende jaar. Ek het darem nou ‘n paar gumboots wat altyd in my kar se boot gaan wees indien dit wel weer reën.

Was jy by Mieliepop 2018? Hoe was jou ervaring? Los kommentaar onder hiedie artikel en laat weet ons.

Wees op die uitkyk vir opdaterings in die Music kategorie op Running Wolf’s Rant.